Symptomen

De symptomen van de ziekte van Hashimoto zijn vergelijkbaar met die van hypothyreo´die in het algemeen en zijn vaak subtiel. Ze zijn niet specifiek (wat betekent dat ze de symptomen van vele andere aandoeningen nabootsen) en zijn vaak toegeschreven aan veroudering. PatiŰnten met milde hypothyreo´die kunnen geen tekenen of symptomen hebben. Pas als de toestand verergert worden de symptomen meestal duidelijker.

De meerderheid van de klachten zijn het gevolg van de metabole vertraging van het lichaam ten gevolge van het gebrek aan schildklierhormoon.

Veel voorkomende symptomen zijn:

  • Vermoeidheid
  • Depressie
  • Bescheiden gewichtstoename
  • Koude-intolerantie
  • Overmatige slaperigheid
  • Droog, breekbaar haar
  • Constipatie
  • Droge huid
  • Spierkrampen
  • Verhoogde cholesterol niveaus
  • Verminderde concentratie
  • Vage pijnen
  • Zwelling van de benen

Als hypothyreo´die ernstiger wordt, kunnen er wallen rond de ogen komen, een vertraagt de hartslag, daalt de lichaamstemperatuur en kan hartfalen optreden. In zijn meest diepgaande vorm kan ernstige hypothyreo´die leiden tot een levensbedreigende coma (myxoedeem coma). Een myxoedeem coma kan worden geactiveerd door een ernstige ziekte, een operatie, stress of traumatisch letsel. Deze voorwaarde vereist hospitalisatie en onmiddellijke behandeling met schildklierhormonen toegediend via een injectie.

Goed gediagnosticeerd kan hypothyreo´die gemakkelijk en volledig worden behandeld met vervangend schildklierhormoon. Aan de andere kant kan onbehandelde hypothyreo´die leiden tot een vergroot hart (cardiomyopathie), verergering van hartfalen, en een ophoping van vocht rond de longen (pleurale effusie).

Sommige patiŰnten met de ziekte van Hashimoto kunnen hyperthyroide fase (te veel schildklierhormoon) of hashimoto-toxicose ondergaan voordat uiteindelijk de hypothyreo´die ontstaat.

Andere symptomen en verschijnselen zijn onder meer:

  • Zwelling van de schildklier (door de ontsteking), wat leidt tot een gevoel van beklemming of volle keel
  • Een zwelling aan de voorkant van de hals (de vergrote schildklier): kropgezwel, goiter of struma
  • Moeilijk slikken van vaste stoffen en/of vloeistoffen, te wijten aan de zwelling van de schildklier met compressie van de slokdarm